Zozo, het was met het zomertje wel! Deze zomer stond in het teken van Oost-Europa. Het begon met een trip van 2 weken naar Oekraïne, de parel van de Zwarte Zee.
Later heb ik een bezoek van twee weken gebracht aan Kroatië. Wil je wat zien van de roadtrip door Kroatië? Klik dan op de onderstaande foto.
En de reis naar Oekraïne zit onder deze foto:
Enjoy!
Op de TV heb ik een goede geestverwant gevonden in de Consuminderman. Waar het volgens mij op neer komt is dat je niet onnodig moet consumeren. Kijk, als je TV stuk gaat en je wil zo’n mooie grote aan de muur, dan hoor je mij niet zeuren. Hoewel ikzelf die keuze niet zou maken. Maar het gaat dan bijvoorbeeld om zaken als Welpies (wat moet je er mee?), snuisterijen van zaken als Xenos en aanverwante winkels, monstertjes van shampoo die je nooit zou gebruiken, etc. Kortom, al die zaken die in eerste instantie nog wel ‘leuk’ lijken, maar al snel in je vensterbank, op je eettafel of ergens anders in huis nutteloos stof gaan verzamelen.
In het kader van het consuminderen wil ik dus ook nooit die voetbalplaatjes bij de Zaanse grootgrutter. Als je ze wilt sparen, dan prima, maar ik wil die meuk gewoon niet in mijn Carbon Footprint hebben, omdat ik er niets mee doe. Dus elke keer als Anita, Kelly, Priscilla of een andere dame in blauw uniform mij de plaatjes aanbiedt zeg ik ‘Nee dankje’, in de overtuiging dat ik in ieder geval niet nodeloos gebruik heb gemaakt van de middelen van moeder aarde. Dat ik ondertussen met een tros bananen uit een ver tropisch land naar buiten kom negeren we in dit kader maar even ;) Overigens had de laatste caissière een goede truc gister, door mijn kassabon om de plaatjes heen te vouwen, waardoor ik pas later doorhad dat ik ze had.
Maar wat vorige week gebeurde deed mijn inspanningen om te consuminderen teniet. Wederom kreeg ik de vraag of ik een stapel van die plaatjes wilde, waarop ik natuurlijk afwijzend antwoordde. Vervolgens zegt de volgende dame in de rij ‘Oh, geef ze maar aan mij!’. Tja, en wie ben ik dan om op zaterdagmiddag een verhaal af te steken over het feit dat ze door haar actie mijn carbon footprint alsnog vergroot? Daarna heb ik nachten lang moeilijk kunnen slapen, omdat ik worstelde met een mogelijke oplossing. Toch maar accepteren en meteen bij het oud papier? Een foldertje drukken om bij de kassa achter te laten? Voortaan naar de West-Friese grootgrutter in plaats van de Zaanse?
Maar vanochtend kwam de oplossing vanzelf. De actie houdt binnenkort op en kun je de plaatjes alleen nog maar op internet kopen. Probleem opgelost tot de volgende spaaractie, zullen we maar zeggen.
Vandaag maar weer eens de test voor 'Je echte leeftijd' gedaan. De laatste keer was 6 jaar geleden en het is grappig om te zien dat veel antwoorden nog niet veranderd zijn. Zo heb ik nog steeds evenveel 'goede vrienden die ik regelmatig zie' en precies dezelfde hartslag.
De uitkomst van de test was dat mijn echte leeftijd op 30,9 jaar gesteld werd. Maar volgens mij paspoort ben ik 31,5 jaar! Dat betekent dat de test nu dus uitwijst dat ik 0,6 jaar op mijn werkelijke leeftijd achterloop! Ergens in de afgelopen 31,5 jaar ben ik dus een beetje achterop geraakt.
Naja, als dat betekent dat ik een half jaartje extra in gezondheid
kan blijven leven vind ik het prima. En laten we nu de test voor
'mentale leeftijd' maar even niet doen 
Voor de nieuwsgierigen: mijn beste winstpakker is 'Niet roken'. En ik kan nog het meeste winst behalen door meer krachtoefeningen te doen. Nou...dat zullen we nog wel zien. Over 6 jaar doe ik de test weer!
Afgelopen week zag ik op TV een item over een gezin (man, vrouw, 2 kids) dat in de bijstand zit. Die hadden uiteraard niet veel te besteden en dat was te zien ook. Alles in huis was wat groezelig, inclusief de bewoners. Maarja, meneer was niet geschikt om te werken en mevrouw ook niet. De kinderen werden daar soms een beetje de dupe van, omdat ze dan op school uitgescholden werden en geen mooie cadeaus kregen met Sinterklaas en alleen maar balletjes half-om-half gehakt naar de kerstviering mee konden nemen.
Toch begon ik mij af te vragen of het in de bijstand echt wel zo kommer-en-kwel is. Immers, je kunt je eigen tijd indelen en de hele dag met je liefje op de bank zitten en de herhalingen van Life and Cooking en Pokemon kijken, terwijl je jezelf ontwikkeld door een boek te lezen of een talencursus te doen dat mede mogelijk gemaakt wordt door het gratis abonnement op de lokale bibliotheek. En wie nergens heen gaat, hoeft ook nergens geld uit te geven! Ik was al klaar om de uitdaging aan te gaan om een maandje op bijstandsniveau te gaan leven.
Tijdens de lunch legde ik het onderwerp nog maar eens op tafel. Ook naar aanleiding van mij ervaring in de supermarkt gister, waar de prijzen alleen maar omlaag gaan en het soms voelt alsof ze het gratis weggeven. Ik bedoel 5 euro voor een volle tas exotisch fruit is niet veel. Het leek al mogelijk om lekker te leven terwijl je ‘ff geen cent te makken’ te hebt. Natuurlijk is het in de bijstand onmogelijk om met je kids naar de Efteling te gaan, of om een abonnement voor de sportschool te nemen. Maarja, bij gebrek aan kids en bij bezit van een fiets doe dat doe ik toch al niet. Na kort debatteren heb ik mij toch maar even laten informeren of het echt allemaal zo simpel was als het leek. Nou, dat is het dus niet.
Bij het Ministerie van Sociale Zaken heb je een mooi overzicht van alle uitkeringen die je via de bijstand kunt krijgen. Daar leerde ik dat in mijn situatie (alleenwonend tussen de 21 en 65 jaar) recht had op 885 euro per maand. Dat bestaat uit een bijstands-uitkering, vakantietoeslag en een toelage omdat ik alleen woon. En in Juli krijg ik dan nog eens een vakantie extraatje van 150 euro. Maar als je de vaste lasten (wonen, energie, internet, verzekeringen) daar nog eens vanaf trekt, dan kom je op een bedrag dat je per maand vrij te besteden hebt van 160 euro. En dan heb je geen auto, geen krant, geen lidmaatschap van een club of een aanvullende ziektekostenverzekering. Zie het grove rekenvoorbeeld hieronder:
Inkomsten – vaste lasten = vrij te besteden
€ 885.00 – € 728.00 = € 157.00 Dat is dan ongeveer € 35,- per week.
Met andere woorden, wekelijks heb je dan iets meer dan 35 euro te besteden aan je boodschappen, biertje in de kroeg, cadeau voor een verjaardag, kleding, kapper, huisdier en aanverwante zaken. Je ziet al dat het dan knap lastig wordt om geld opzij te leggen voor de vakantie of een nieuwe koelkast. Ik dacht dat het niet zo moeilijk was om de uitdaging aan te gaan om een maand op bijstandsniveau te gaan leven. Maar eerlijk gezegd zie ik het helemaal niet zitten! Kun je je voorstellen dat een verjaardagsbezoekje 1/3 van je weekbudget gaat kosten voor een cadeau? Dat kan echt een ‘ding’ worden voor je. Ga je wel, dan kun je die week niet warm eten, of je moet geen cadeau meenemen. Maarja, dan voel je je ook bezwaard. En wat nu als je familie 60km verderop woont en het wordt kerst? Een treinkaartje is dan ook weer een hap uit je budget en een mooie Nordmann voor in de kamer wordt ook een budgettaire uitdaging.
Het sociaal bezig zijn wordt dus vrijwel onmogelijk, waardoor een sociaal isolement op de loer ligt. Want face it, niemand vindt het fijn om zijn handje constant op te moeten houden of zich te excuseren voor afwezigheid van zichzelf, een cadeau of een rondje in de kroeg. Dat laatste is al snel het hele weekbudget. Je ziet al dat je dan heel slim en creatief met je budget om moet gaan om er nog iets van te maken.
Of iets anders eten dan de seizoensgebonden knolgewassen? Nee, geen frozen fruits, beemsterkaas, appels uit Nieuw Zeeland of die chips waar je minder dik van wordt, fair trade appelsap, franse kaas, een lekkere fles Cava! En dan heb ik de afdeling ‘Biologisch’ voor het gemak maar helemaal overgeslagen. Dus overdag casino wit met pindakaas en ’s avonds hutspot? Leuk voor een dagje , maar geen aantrekkelijk structureel vooruitzicht. En jezelf wat zaken ontzeggen is dan misschien nog net haalbaar, maar als jij je kinderen vaak iets moet ontzeggen, dan lijkt met dat niet gelukkig.
Dus de volgende keer dat ik mij verbaas (en soms stiekem een beetje erger) aan die mensen die buiten aan het hangen zijn op het moment dat ik hard werk zal ik mij bedenken dat, indien het mensen in de bijstand betreffen, het leven voor hen ook geen vrolijke vetpot is. En of een voedselbank, gedwongen bollen pellen of verplichte scholing daarin oplossing is, dat weet ik niet. Maar wat wél vast staat is dat een beetje empathie voor de wederzijdse waardering in deze zaak geen kwaad kan.
Twee headlines op dezelfde ochtend:
"Albert Heijn neemt explosieve kroketjes terug" en
"Ikea waarschuwt voor vouwgordijn".
Oh help, straks waarschuwt Blokker ons nog voor een bijtgrage broodtrommel! En verandert mijn auto in een bezeten maniak!
Minister Guusje Terhorst wil dat iedereen een noodpakket in huis heeft voor als er een ramp komt. Wat zou jij in je zuurkooltonnetje stoppen om de eerste 24 uur door te komen?!
Als niet-gelovige single heb ik niet zoveel met de persoon Rouvoet. Ik bedoel, het zal best een aardige vent zijn en het is best een prestatie dat hij zijn partij vanuit het donkere christenhoekje in de schijnwerpers van het kabinet heeft weten te krijgen.
Maar dat betekent ook dat alle Bijbelse plannen nu wat meer kans hebben van slagen. Dus het grote gezin als hoeksteen van onze samenleving komt meer en meer tot wasdom. Als het aan 'De Rouwvoets' zou liggen krijgen vrouwen lekker jong kinderen (hoezo eigen keuze?), leven we allemaal in gezinnen met vijf kinderen en gaan we om 10 uur ’s avonds keurig met de handjes boven de dekens slapen.
Welnu, dat is ieders eigen keuze natuurlijk. Want wat je in je eigen tijd en in je eigen huis of in je eigen netwerk doet, dat is helemaal je eigen zaak. Ik kan het wel beperkt vinden, maar ze gaan hun gang maar. Dat beperkte heeft overigens voor mij betrekking op heel veel geloofsovertuigingen, omdat ik het idee heb dat mensen de voorschriften uit hun geloof gebruiken om hun eigen leefomgeving te beperken. Maar dat terzijde en uitzonderingen daargelaten.
Maargoed, waar gaat het hier nu om? Dat is het feit dat onze Rouvoet het plan gelanceerd heeft voor de ‘dag van het gezin’ op 15 mei. Ik denk niet dat onze samenleving daar beter van wordt. Het zal er namelijk niet voor zorgen dat al die ouders die eigenlijk geen kinderen hadden moeten krijgen ineens goede ouders worden. En het zal er ook niet voor zorgen dat al die ontaarde straatschoffies ineens een dagje bij moeders op schoot gaan zitten. Verder denk ik niet dat ik als niet-gelovige single op 15 mei ineens besluit een gezin te gaan stichten.
Sterker nog, het gaat alleen maar problemen opleveren. Zie jij jezelf al lopen in De Efteling op 15 mei? Tussen al die blije gezinnen? Ik moet er niet aan denken om op die zonnige lentedag onder de voet gelopen te worden door 5-keer-2-keer-schoenmaat-29! En waar je nu in de aanloop naar Vader- en Moederdag allemaal gerichte reclames ziet krijgen we dat in mei natuurlijk ook. Dus wordt je in elk reclameblok doodgegooid met spotjes van ‘Vakantiepark Roompot’ (ja het bestaat écht), Tefal gourmetsets, en bonusaanbiedingen op alle familieverpakkingen bij de kruidenier die ineens even niet meer op alleen de kleintjes gaat letten en krijgen we een marathonuitzending van die baby-fluisteraar (creepy-woord allert) met dat rare accent.
Als je blij bent met je gezin vind ik daar helemaal niets mis mee. Maar hou het even lekker voor jezelf.
Danku.
Je ziet het steeds vaker de laatste tijd. In een goedbedoelde poging de kijkcijfers op te krikken bieden de TV-zenders zich aan als hulp. Een kleine greep uit het assortiment voor degene die er met een zelfhulpboekje of vrienden / familie niet meer uit komt:
- Help mijn man is klusser;
- Help mijn man kan niet dansen;
- Hulp bij het opvoeden van kinderen die nog niet kunnen praten
door een man die zelf ook niet goed kan praten, maar wel weet wat de
baby's denken;
- Hulp door een Nanny die wel streng is, in tegenstelling tot de biologische ouders;
- Hulp door je kinderen naar de woestijn in Utah (VS) te sturen en daar door ex-commando's af te laten beulen;
- Hulp om iets te worden wat je helemaal niet bent, maar wel wilt zijn, zoals populair, snowboarder of prom queen (MTV's Made);
- Hulp om geen 200kg meer te wegen.
Zoals bij mij vaker het geval is wordt teveel van het zelfde nogal overkill en begint mijn brein te fantaseren over wat de zondagse zapper nog meer voor zijn kiezen gaat krijgen. Een greep uit de antwoorden die zo in mij op komen:
- Help mijn vrouw kan niet paaldansen;
- Help mijn hond stopt niet met blaffen;
- Help mijn man kan niet eten zonder te boeren;
- Hulp om met kerst minder lang bij je schoonfamilie te moeten zitten.
Dan vraag ik mij ook meteen af hoe dat dan vroeger ging, in de tijd dat deze programma's er niet waren. Moesten ouders hun kind ineens zelf gaan opvoeden en vrouwen met de deegroller hun man motiveren om de badkamer af te timmeren? En moesten mensen toen nog zelf bedenken dat het verstandig was om minder te eten en meer te bewegen als ze het idee kregen dat hun knieen bezweken onder het gewicht? Gelukkig hebben we daar nu de TV voor...
Laatste reacties